.Cesar Comanche - Squirrel and the Aces

Z okazji zbliżającego się koncertu i faktu, że członkowie Justus League licznie odwiedzają nasz kraj postanowiłam zapoznać Was z trzecim albumem Cesara Comanche.
Squirrel and the Aces został wydany w 2005 roku (przez ABB Records), a tytuł krążka pochodzi od nazwy zespołu, w którym na przełomie lat 60-tych i 70-tych grali rodzice Cesara.
Płyta pełna pozytywnego, klasycznego hip hopu, z wieloma ciekawymi samplami wpisuje się idealnie w styl stworzony przez Justus League.
W warstwie tekstowej znajdziecie wiele rozważań o życiu, przyszłości, miłości do muzyki i kultury, o tym jak wszystko się zmienia i jak wygląda aktualna rzeczywistość. Jest mocno truskulowo i to na dobrym poziomie.
Na płycie występują licznie artyści związani z Justus League i Low Budget.
Oprócz Big Pooh'a, Kenn Starr'a, Joe Scuddy czy Phonte usłyszycie wokalne popisy Dariena Brockingotna, czy nawijkę Eterni.
Zachęcam do sprawdzenia i wydania 15 zł na bilet na koncert, bo aż żal ominąć taką imprezę.

Polecam też artykuł, w którym Comanche opowiada właśnie o Squirrel and the Aces.





TRACKLIST:

01.Get Ready
02.The Life feat. Darien Brockington & Phonte
03.The Grind feat. Supastition
04.Prelude to...
05.Up & Down feat. Eternia
06.In the Mornin'
07.Miss You [Remix]
08.Wrong One feat. Chaundon
09.Big Game Hunters feat. Joe Scudda & Tajai
10.Survival of the Fittest
11.The Future feat. Rapper Big Pooh & Kenny Starr
12.The Downpour
13.Not Hittin
14.Rockin It feat. Sean Boog
15.Precious Time
16.All Praises Due
17.Outro

.The Foreign Exchange - Connected

W skład Foreign Exchange wchodzi amerykański raper Phonte (znany głownie ze składu Little Brother) i holenderski producent Nicolay.Ich współpraca w 2004 roku zaowocowała debiutancką płytą Connected.
Gdybym miała ją porównać z jakąś inną produkcją na pewno wskazałabym The Minstrel Show.
Płyta jest najprościej mówiąc fantastyczna. Począwszy od gości, którzy pojawiają się na krążku (czyli Darien Brockington, ekipa Low Budget, Big Pooh, Median, Joe Scudda), przez pozytywny przekaz tekstów, aż po wprawiającą w dobry nastrój aranżację muzyczną.
Connected jest jednym z tych albumów, który działa na słuchacza jak terapia. Poprawia humor i pozwala się odprężyć. Wręcz ocieka pozytywnym brzmieniem.
Spokojnie mogę stwierdzić, że ta płyta nigdy się nie zestarzeje, mimo, że prezentuje mieszankę ciepłych i przyjemnych melodii zawierających w sobie trochę funku, jazzu i soulu. Niby bardzo klasycznie, ale czuć w tym jakąś świeżość i uniwersalność zarazem.
Szczególnie polecam na te szare, smutne dni.

A jeżeli po przesłuchaniu będzie Wam mało, to nie macie się czym martwić, bowiem w tym roku ma się ukazać druga w ich dorobku płyta. Zatytułowana będzie Leave It All Behind.
Jestem ciekawa czy dorówna debiutowi.

TRACKLIST:

01. Title Theme
02. Von Sees
03. Raw Life
04. Hustle Hustle
05. Let's Move
06. Nic's Groove
07. Be Allright
08. Sincere
09. Brave New World
10. The Answer
11. Come Around
12. Happiness
13. End Theme
14. All That You Are


A na zachętę teledysk do kawałka Sincere:

.The Away Team - Traning Day

Po dwóch latach przerwy The Away Team powraca z nowym krążkiem.
Co mogę o nim powiedzieć?
Że jest całkiem przyjemny, ma kilka naprawdę mocnych utworów. Stylistycznie nawiązuje do stylu wypracowanego przy National Anthem. Lista gości wygląda bardzo ciekawie, bo pojawia się i Supastition i Darien Brockington i nawet Sean Price.
Warto sprawdzić, chociaż nie oczekujcie po tej płycie jakiejś genialności, odkrywczych tekstów czy powalających produkcji.
Płyta jest po prostu dobra.
A co do faworytów, to napewno kawałek Rockabye.
Oficjalna data pojawienia się na półkach sklepowych to 13.11.



TRACKLIST:

01. Scream Out!
02. Look @ Me (feat. Nervous Reck)
03. Sum Of Me (feat. Evidence & Darien Brockington)
04. Awesome (feat. Billionz)
05. The Odds
06. Steppin' On Toes
07. Chitter Chatter (feat. Black Milk)
08. Rockabye (feat. Nervous Reck & Supastition)
09. Greedy
10. Don't Wait
11. Psycho Ward (feat. Sean Price)
12. I'm A Fool

.Little Brother - The Minstrel Show

O tej płycie można powiedzieć wszystko, oprócz tego, że jest kiepska.
Jeden z lepszych albumów, które ukazały się w 2005 roku. W stworzeniu krążka wziął udział stary skład LB, czyli Big Pooh, Phonte i 9th Wonder.
Minstrel Show utrzymany jest w niezwykle ciekawej konwencji programu fikcyjnej stacji UBN. Rozpoczęcie, zakończenie jak i skity nawiązują charakterem do przerywników, oraz zapowiedzi prezenterów, znanych właśnie z telewizji czy radia.
Wszytkie utowry połączone są w logiczny ciąg, budujący świetnie przemyslaną historię.
Trudno mi jest tu wskazać najlepszy kawałek, bo wszystkie są bardzo dobre, jednak dla mnie bezapelacyjnie rządzi Slow it down z Darienem Brockingtonem, Hiding Place z Elzhi'm ze Slum Village), Cheatin', w którym Phonte rewelacyjnie wciela się w role Percy'ego Miracles i Mr. Diggsa, czy Lovin' It z Joe Scuddą.
Za produkcję odpowiedzialny jeest w większości 9th Wonder, ale pojawiają się też aranżacje Nicolay'a, Piano Reeves, Khrysis, Jamesa Poysera.
Tej płyty nie można pominąć. Sama przesłuchałam ją dobre kilkadziesiąt razy i coraz częściej do niej wracam.


TRACKLIST:

01. Welcome to the Minstrel Show
02. Beautiful Morning
03. Becoming
04. Not Enough
05. Cheatin'
06. Hiding Place
07. Slow It Down
08. Say It Again
09. 5th And Fashion
10. Lovin' It
11. Notepad of a Mad Black Daddy
12. All For You
13. Watch Me
14. Sincerely Yours
15. Still Lives Through
16. Minstrel Closing Theme
17. We Got Now

Dołączam teledysk do kawałka Lovin It z Joe Scuddą:

.Little Brother - GetBack

Nareszcie, po dwóch lata ukazał się nowy album, jednej z moich ulubionych grup jaką jest Little Brother.
Cieszyłam się jak dziecko, niestety po przesłuchaniu mam mieszane odczucia.
Krążek nie równa się z The Minstrel Show - nie ma takiego klimatu i ciągłości tematu jak wydawnictwo z 2005 roku.
Oczywiście nie mogę powiedzieć, że jest zły, bo bym bardzo zgrzeszyła.
Ogółem mówiąc utrzymany jest w typowej dla grupy stylistyce, głownie za sprawą bardzo charakterystycznych produkcji Illminda i 9th Wondera - radosnych i nastrojowych.
Utwory niejednokrotnie świetnie uzupełniają goście m.in Dion ze swoim specyficznym wokalem, do którego pasuje przede wszystkim bit stworzony przez Hi Teka - nieinaczej jest tutaj - przywodzi to na myśl kawałek z Q Tipem z producenckiej płyty Hi Teka. Jak dla mnie na plus. Świetnie też jawią się piosenki, w których chłopaków wspomaga Carlitta Durand - miły dla ucha głos, wpasowuje się idealnie w nastrojową otoczkę.
Zawiodłam się trochę na tracku Two Step Blues wykonywanym z Darienem Brockingtonem, bowiem nie jest on tak dobry jak kawałki z The Minstrel Show, w których właśnie brał udział Darien.
Podsumowywując. Płyta przyjemna, choć dla mnie za krótka. Szkoda też, że jest tak mało kawałków z ludzmi z ekipy Justus League, wydaje mi się, że przez to materiał jest trochę ubogi.
Brakuje tutaj np. udziału Joe Scuddy.
Polecam ją jednak. Trzeba sprawdzić album, na który czekało się aż dwa lata.



TRACKLIST:

01. Sirens feat. Carlitta Durand
02. Can't Win For Losing
03. Breakin My Heart feat. Lil' Wayne
04. Good Clothes
05. After the Party feat. Carlitta Durand
06. ExtraHard
07. Step It Up feat. Dion
08. Two Step Blues feat. Darien Brockington
09. That Ain't Love feat. Jozeemo
10. Dreams
11. When Everything Is New